Stawy Goliana
Zbiorniki wodne nazwane Stawami Goliana powstały prawdopodobnie w XIX wieku. Brzeg i dużą część powierzchni stawów porastała wówczas bujna roślinność wodna. Dziś na omawianym terenie występują pojedyncze drzewa. Skarpy stawów porastają głównie wierzby, a od ul. H. Sienkiewicza występuje pas ochronny o szerokości 5 m z gatunków drzew mieszanych: morwa biała, klon jesionolistny, śliwa ałycza. Stawy Golina to dwa stawy o owalnym kształcie, średnicy 80 m i powierzchni 2,2354 ha.
Stawy połączone są ze sobą dwoma kanałami i są zasilane w wodę z rzeki Rokicianki. Średnia głębokość zbiorników wynosiła w maju 2005 roku 0,6-0,8 m. Piaski budujące podłoże zbiornika są zawodnione i stanowią warstwę wodonośną. Istnieje tu kontakt hydrauliczny między wodami powierzchniowymi i podziemnymi. Dlatego poziom wód stawu określa lokalny stan wód gruntowych. W okresie letnim i jesiennym w ostatnich latach stawy całkowicie wysychały.
Dno stawów pokryte warstwą namułów i torfów porasta roślinność wodna i bagienna oraz trwałe chwasty i odrosty krzewów.
Stawy Goliana stanowią teren rekreacyjny, wykorzystywany przez mieszkańców. Niestety jest on dość zniszczony. Obok stawów znajdują się niekompletne obiekty sportowe o nawierzchniach asfaltobetonowych. Infrastruktura (chodniki, ścieżki) jest bardzo zdewastowana i wymaga natychmiastowej poprawy.
W chwili obecnej nierówne chodniki stanowią zagrożenie dla spacerujących.

Galeria zdjęć – Stan obiektów przed rozpoczęciem realizacji projektu

Park im. hr. Skarbków
Park im. hr. Skarbków jest jednym z ważniejszych elementów historycznej części Grodziska Mazowieckiego. Park usytuowany jest w centrum miasta. Od północy graniczy z terenami PKP oraz z zabytkową willą Foksal w której obecnie mieści się Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków. Pozostałe granice parku stanowią ulice: gen. L. Okulickiego od wschodu, 3-go Maja od południa, Bartniaka od zachodu.  Park im. hr. Skarbków  jest niezwykle ważnym punktem na komunikacyjnej mapie miasta. Główne alejki parkowe są ciągami komunikacji pieszej, łączącymi dworzec kolejowy PKP m.in. z osiedlami mieszkaniowymi „Kopernik” i  „Jaśminowa” oraz z Grodziską Halą Sportową.
Teren parku jest płaski, w większości porośnięty starodrzewem (stare dęby i cypryśnik błotny).  Przez park przepływa rzeka Rokicianka która okresowo wysycha. W części południowej parku znajdują się dwie polany. Powierzchnia parku wynosi ogółem 5,0005  ha. Infrastruktura w parku jest dość uboga. Stanowią ją alejki ziemne i utwardzone oraz oświetlenie. Do komfortowego wypoczynku  brakuje zagospodarowanych  ciągów spacerowych oraz  miejsc zacisznych, estetycznych i różnorodnych pod względem biologicznym. Komunikację parku zakłóca nieco brak mostków i kładek przez rzekę. Walory parku obniża też znacznie brak placu zabaw dla dzieci.. Teren parku jest także nieodpowiednio oświetlony, a przez to niedostatecznie bezpieczny. 

Galeria zdjęć – Stan obiektów przed rozpoczęciem realizacji projektu

Willa Radogoszcz
Willa „Radogoszcz” jest jednym z ważniejszych elementów historycznej części Grodziska Mazowieckiego. Nieruchomość położona przy ul. H. Sienkiewicza 31,  w centrum miasta; działka  zabudowana,  o numerze ewidencyjnym 16, obręb 43. Budynek zlokalizowany jest w odległości ok. 55 m od ulicy Sienkiewicza (głównej   arterii komunikacyjnej miasta - drogi wojewódzkiej 719 Warszawa-Łódź), w otoczeniu 11 kondygnacyjnych budynków mieszkalnych, wybudowanych w II połowie XX wieku w technologii wielopłytowej.
Działka jest własnością gminy Grodzisk Mazowiecki. Powierzchnia nieruchomości wynosi ogółem 914 m2. Teren jest płaski, ogrodzony, uzbrojony, zagospodarowany. Zabudowę stanowi willa „Radogoszcz” - budynek użyteczności publicznej, parterowy, podpiwniczony z dachami wielospadowymi. Istniejący obiekt został wybudowany około roku 1885. Jest budynkiem zabytkowym, wpisanym do rejestru Zabytków Województwa Mazowieckiego (Nr rej. 1030/454/62), należącym do najważniejszych zabytków Grodziska Mazowieckiego. Pierwotnie willa była obiektem  rezydencjonalnym, usytuowanym wśród zieleni otaczającego ją parku. W latach powojennych budynek poddano generalnej przebudowie na potrzeby kwaterunku; również w późniejszych  okresach   wykonywano  remonty o charakterze kosmetycznym. Do dnia dzisiejszego nie zachował się także  historyczny park.

Galeria zdjęć – Stan obiektów przed rozpoczęciem realizacji projektu